Bhavani Bharati – Verse 13

ते ब्रह्मचर्येण विशुद्धवीर्या ज्ञानेन ते भीमतपोभिरार्याः । सहस्रसूर्या इव भासुरास्ते समृद्धिमत्यां शुशुभुर्धरित्र्याम् ॥ १३॥ te brahmacharyeNa vishuddhavIryA j~nAnena te bhImatapobhirAryAH

Read more

Bhavani Bharati – Verse 8

आलोलकेशैः शिखरान्निगृह्य करालदंष्ट्रैश्च विसार्य सिन्धून् । श्वासेन दुद्राव नभो विदीर्ण न्यासेन पादस्य च भूश्चकम्पे ॥ ८॥ AlolakeshaiH shikharAnnigR^ihya karAladaMShTraishcha visArya

Read more

Bhavani Bharati – Verse 7

आपूर्य विश्वं पशुवद्विरावैर्लेलिह्यमानाश्च हनू कराले । क्रूराञ्च नग्नां तमसीव चक्षुर्हिस्रस्य जन्तोर्जननीं ददर्श ॥ ७॥ ApUrya vishvaM pashuvadvirAvai- rlelihyamAnAshcha hanU karAle

Read more

Bhavani Bharati – Verse 6

क्रूरैः क्षुधार्तैर्नयनैर्ज्वलद्भिर्विद्योतयन्तीं भुवनानि विश्वा । हुङ्काररूपेण कटुना स्वरेण विदारयन्तीं हृदयं सुराणाम् ॥ ६॥ krUraiH kShudhArtairnayanairjvaladbhi- rvidyotayantIM bhuvanAni vishvA | hu~NkArarUpeNa

Read more

Bhavani Bharati – Verse 5

नरास्थिमालां नृकपालकाञ्चीं वृकोदराक्षीं क्षुधितां दरिद्राम् । पृष्टे व्रणाङ्कामसुरप्रतोदैः सिंहीं नदन्तीमिव हन्तुकामाम् ॥ ५॥ narAsthimAlAM nR^ikapAlakA~nchIM vR^ikodarAkShIM kShudhitAM daridrAm | pR^iShTe

Read more